تا نام حسین برلب جان داریم

                دانیم هنوز نور ایمان داریم

        باور نکنیداینکه روزی آید

                     باشیم وغم حسین پنهان داریم

        عباس که تکبیر شهامت زده است

                         شمشیر به یاری امامت زده است

         تا جاده ی عشق را کسی گم نکند

انت زين العابدين     انت خير الساجدين

                               در نماز عشق بنگر قامت رعناي عشق

پاي تا سر عشق در عشق سر تا پاي عشق

                             ديده دل شستشو ده يک نظر نظاره کن

سيد سجاد را در سجده زيباي عشق 

 
                            بر سر سجاده جان بس تماشايي بود

اتش پنهان شوق و گريه پيدا ي عشق

                         در گلستان دعا خلوت گزين با گوش جان

تا نواي عشق حق را بشوي از ناي عشق

                        کوي او کوي خدا و روي او روي خدا

محو خورشيد جمالش شو ببين سيماي عشق

                     رقیه نازلی صورتین گویما دیواره 

ذكر نبي مصطفي جانم اباالفضل
ذكر علي مرتضي جانم اباالفضل
محشر به دست فاطمه دست بريدست
آنجا دم خير النساء جانم اباالفضل
چون نيزه را در دست می چرخاند عباس
فرياد مي زد مرتضي جانم اباالفضل
شاه كريمان مجتبي او را چو مي ديد
مي گفت يا زينب بيا جانم اباالفضل
لبخند بين گريه ارباب او بود
ورد لب ارباب ما جانم اباالفضل
در علقمه وقتي به خاك افتاد زهرا
مي گفت با حال بكاء جانم اباالفضل
حتي به روي نيزه ها هم نوحه مي خواند
راس بريده از قفا جانم اباالفضل
ليلي خودش مجنون عباس حسين است
اي ليلي ديوانه ها جانم اباالفضل
آن پرچم سبز خراسان فاش گويد
عم علي موسي الرضا جانم اباالفضل
در خلوت خود اينچنين مي خواند مهدي
جانم عموي با وفا جانم اباالفضل

هر چه داريم همه از كرَم عباس است

خلقت جنت حق لطف كم عباس است

نور بر شمس و قمر ماه بني هاشم داد

عرش يك ذره ز خاك قدم عباس است

نه فقط خلق زمين عبد و غلامش باشند

بخدا خيل ملائك حَشَم عباس است

شيعه از كينه دشمن نهراسد هرگز

دين ما تحت لواي علم عباس است

در صف حشر علمدار شفاعت زهراست

علم فاطمه دست قلم عباس است

نام معشوق مبر نزد من از عشق مگو

عشق ديريست كه در پيچ و خم عباس است

اي كه حاجت ز حسين ميطلبي دقت كن

پرچم شاه به سوي حرم عباس اس

ت

عمر ما رفت و چشم اتظاریم          ای خدا مگر ما دل نداریم

نام زیبایت ای دلبر من                  دل چه اسان ربود از بر من

دم به دم عشقروی تو ای گل          می برد عقل و هوش از سر من

ساقی برنم هستی تو هستی           از چه خالی بود ساغر من

کی نصیبم شود تا ببینم                 دلبر من  بود  در بر  من

دل به خال سیاه تو بستم                از می  انتظارتو   هستم

در سر كويت از پا در ايم               از  كرم گر نگيري تو دستم

                                               من کافر اولم خدا می داند